میر صادق خان صارم السلطنه(سردار ناصر)

لقبش “سردار ناصر” و فرزند میر سلیمان خان صارم السلطنه بود.در هنگام مرگ پدر ۵ سال داشت و در همان سن و سال خان نمین شد.اکنون در آستانه ۳۰ سالگی است و با برادران جوانش با هم زندگی می کنند. از ملای ده خواندن قرآن و نوشتن آموخته و کمی هم عربی می داند.دو روزنامه (نشریه) را مشترک شده است و از این طریق با دنیای خارج ارتباط حاصل می کند.با خواندن روزنامه های مزبور با اندیشه های آزادیخواهی آشنا شده و گاهی زبان به انتقاد از کارهای حکومت باز می کند.ایشان که به تبع اجداد خود حاکمیت نمین را در اختیار داشتند منشأ خدمات فراوان به اهالی نمین بودند از جمله خلع سلاح چندین باره روسها در نمین به هنگام جنگ جهانی اول و غارت اردبیل توسط روسها ، تأسیس اولین مدرسه نمین با نام دبستان فردوسی در سال ۱۲۹۹ هجری شمسی. وی توسط تفنگچیان رشیدخان در میان قوای دولتی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و زندگی را بدرود گفت.* ( لازم به توضيح است كه وي توسط  افرادحسينعلي خان گالش ساكن ويرموني آستارا در منطقه حيران تير خورد وضاربين دستگير ودر زير شكنجه  به دست داشتن حسينعلي گالش اعتراف نمودندو به همان علت حسينعلي گالش توسط حاكم اردبيل دستگير ودر عالي قاپوي اردبيل به دار آويخته شد) 

او نیز مانند اجداد خود حکومت الوف داشت(آستارا ، نمین و اجارود) پس از تحقیقات آقایان سید سلطانعلی خان عده ای از اهالی نمین اظهار داشتند ضارب سردار ناصر، میر آقا خان فرزند میر شیخعلی خان بوده است

در کتاب اردبیل در گذرگاه تاریخ جلد اول نوشته بابا صفری در باب صارم السلطنه نمینی چنین آمده است:
آستارائیها از بالشویکها سخت می ترسیدند زیرا اخبار وحشتناکی از انقلاب و رفتار بیرحمانه انقلابیون شنیده بجان و مال خود بیم می داشتند.این بود که غالباً خانه و کسب و کار خود را رها کرده همراه زن و بچه خود باردبیل گریختند.
چون دولت ایران ضعیف بود و نیروی کافی برای جلوگیری از این واقعه نداشت سرانجام جمعی از قفقازیها بنام بالشویک باردبیل روی آوردند. هنگامیکه آنها بشهر نزدیک می شدند حاجی تقی وهابزاده و بعضی دیگر از مردم در کنار شهر از آنان استقبال کردند و جمع کثیری از سکنه نیز برای تماشا از شهر بدرآمدند و آنانرا، که تجهیزات جنگی کافی باخود داشتند، وارد شهر کردند.اما توقف آنها چند روز بیشتر طول نکشید و بزودی شروع بمراجعت نمودند.
ما از علت مراجعت آنها بی اطلاعیم ولی می دانیم که غلامخان رئیس طایفه آراللو در گیلانده، که قریه ای است در یک فرسخی اردبیل، بر آنها کمین کرد و با تفنگداران خود بیکبار بر آنان تاخت.بالشویکها غالباً جوانان بی تجربه ای از مسلمانان قفقاز بودند و در بکاربردن سلاحهای خود ورزیدگی و آشنائی کامل نداشتند.این بود که غافلگیر شدند و بیش از یکصد نفر بقتل رسیدند.قسمت اعظم سلاحهای آنها بدست آراللوها افتاد و خود آنها بقریه “تازه کند” پناهنده شدند و در آنجا بار دیگر محاصره گردیدند.صارم السلطنه نمینی از واقعه باخبرگشت و آنها را از محاصره درآورده به نمین برد و پس از آنکه قسمت دیگری از اسلحه و مهمات آنانرا گرفت آنها را بجنگل راهنمائی کرد.بخت برگشته ها در آنجا نیز با گالشها روبرو شدند و جمع زیادی کشته داده باقیمانده سلاح را بجای گذاشتند و بروسیه بازگشتند.***
منابع :

* اوژن اوبن – ایران امروز – ص ۱۴۵
** تاریخ جامع آستارا و حکام نمین – بهروز نعمت الهی – ۱۳۸۰- (پی نوشت تصویر)
***اردبیل در گذرگاه تاریخ – جلد ۱– بابا صفری – ۱۳۵۰- ص ۳۸۷

                     میر سلیمانخان صارم السلطنه

فرزند میر اسدالله خان صارم السلطنه است ایشان بعد از میر اسدالله خان بزرگ خاندان صارمی نمین و صارم نژاد بودند.

حکم حکومت سلیمان خان صارم السلطنه :
مورخه ۱۶ شوال ۱۳۲۸
چون برای انتظام امورات محال آستارا و نمین و گرگانرود تعیین یک نظام حاکم کافی و با اطلاع لازم بود از آنجائیکه جناب صارم السلطنه در امورات محالت مزبوره و… کامله دارد لهذا بموجب این حکم…امنیت… حکومت آن محالات بعهده کفایت او محول و واگذار گردیده که با کمال مراقبت مشغول حفظ نظم محالات و تمهید آسایش اهالی باشد عموم خوانین و اهالی از آن حضرت معّزی الیه را حاکم مستقل خود دانسته و انجام مصاحبت نموده… از او مجرمند.

تلگراف :
سنه ۱۳۱۳ مرکز اداره تلگرافی دولت علیه ایران (اطلاعات نمره ۴۲ عدد کلمات ۴۵)
معتمدالامراأ العظام صارم السلطنه قرا ولخانه های روسیه موسوم به کوسین و پیر شاهوردی در کدام طرف سر حّد اوجارود و یا مغان واقع است و قریه قوچ در کجای اجارود واقع و تا سر حّد چه مسافت دارد از روی بصیرت اطلاع بدهید. عین الدوله*

منابع :

*تاریخ جامع آستارا و حکام نمین – ص ۲۳۸