با سلامی دوباره و عرض ادب خدمت استاد بزرگوار جعفر ابراهیمی گرانقدر خواستم خدمت استاد عارض شوم بنده کلیه مطالب ادبی شما عزیز را پیگیر هستم و به داشتن هم ولایتی والا مقامی چون شما عزیز در عرصه ی ادب و هنر به خود می بالم و خودداری از دادن نظر به مطالب ارائه شده ی شما عزیز از باب نبودن ادبیات در حوزه ی تخصص حقیر است امید دارم حضور گرم شما روز به روز در وبلاگ حور استمرار و تداوم پربارتری داشته باشد.

در این بخش از بحث های حوزه ی معماری بد ندیدیم اشاره ی به الگوها و کاربریهای منسوخ یا رو به افول کالبدهای روستایی داشته باشیم که در عین سادگی ظاهری دارای بازده های بالا و عملکردهای چندگانه بوده اند:

۱-کرسی خانه: این فضا که دارای ابعاد متفاوتی با طاقچه های با عمق زیاد بود در قسمتهای مختلف خود اکثر وسط فضا دارای تنوری بوده که با بهره گیری از یک میز مانند و رو انداز پشمی نسبتا بزرگ بستری را برای بهره گیری اهالی و میهمانان خانه فراهم می آورد ازپتانسیلهای این فضای ساده

-ایجاد کانونی برای تجمع گرم اهالی در کنار هم

-ایجاد بستری برای گذران زمانهای طولانی افراد در کنار هم به دور از ملالت و حوصله زدگی

-خاصیت درمانی و التیام درد پاها و سایر اندام انسانی با بهره گیری از خصوصیات درمانی گرمای چوب و زغال

-وجود نوعی تداوم خاطراتی مثبت از فضای یاد شده در اذهان افراد حتی با وجود استفاده مکرر اهالی

-بستری برای احیاء ادبیات و سخنان پند آموز بومی محلی با بهره گیری از نقل افراد کهن سال در قالب قصه و سخنان شبانه در طول فصل سرما

از دیگر فضاهای موجود یا منسوج در خانه های روستایی اتاقهای با طاقچه ها و پنجره های چوبیُ دهلیزُانباریُ بالاخانهُ کاهدانُ طویلهُ ... که هرکدام بی تعارف اذهان افرادی را که آنها را درک کرده اند واقعا سحر کرده . این بخش از تحلیل های معماری برمی گردد به بحث های روانشناختی محیط های زیستی که در حوزه های بسیار وسیع به بررسی آن پژوهشگران پرداخته اند.

                                                                           محمد شهبازی