لطفا از تمام
مطالب مربوط به روستای حور دیدن فرمایید.
http://www.hur.blogfa.com
شاگيرد معلّيمه درس وئردي !
شعري فارسجا سويله ين : وحيد امينايي
ديليميزه چئويرَن : راشدي
..................................................................
عصبي ، همده توتولموشدوم من ...
بير معلم اولاراق :
« اؤزومو آز سانيرام ،
گَرهكير سَرْت و بيرآز جدّي اولام !»
بونو بير گون اؤزومه آنلاتديم .
صينيف اؤيرنجيسينه قوْرخو - اطاعت لازيم .... !
صاباحي ،خطكش اليمده كلاس ايچره باشيمي ديك توتدوم
قاشيمي چاتلاياراق ، هم اوزومو ((üzümü تورشوتدوم !
- يازديغيز مشقلريز ميز اوزهرينده اولسون ، تله سين !!......
علينين مشقينه بير سؤز يوخودو ،
حميدينكي بَد خط
باشينا قيشقيرديم ...حسنين قورخوسو چوخ ،
بدني تيتريردي ...
«اووچو اؤز ايستهيينه چاتميشدي» ايندي اؤز تصميمي گؤستره جَم !!
حسنين دفتريده ميز اوزهرينده يوخودو !
نيگران ،
قورخو اورهكلي ميزينين آلتيني آختارماقدا ايدي...
- دئ گؤروم هاردا ايتيبسن اوغلان ؟؟
"بلي بوردا ،آ مودور ( آغا مودور ) !"
بدني تيتريردي .......
- داها چوخ تنبل اولوبسان اوغلان !
" آ مودور ،
آند ايچيرم مشقيمي من يازميشديم "
"بونو هر كسده بيلير ،
شاهد اولارلار سؤزومه"...
- بو بهانه منه يئتمَز ،
اليني آچ گؤروم اوغلان .....!
خطكشيم گؤيده دولاندي الينه دَگمگ اوچون ،
اودا قيوريلماقدا ايدي !
آغريدان اينلهمهسي قوزاندي .....
اونا باخديقدا ،
نه گؤردوم ؟
تام قيزارميشدي اوزو (üzü) !
اودا هيچقيرتي ايله آغلامادا...داها سونرا ساكيت !
نهده بير سَس ، نهده ناله
آغلاييردي آمما !
بيردن حمداله اوزون üzün ) ) توتدو منه
آ مودور تاپديم اوْنو
حَسَنين دفتريني ،
يان ديوار پنجره آلتيندايدي .....!
-مشقه باخديقدا ،
مرتّب گؤردوم
خطي خوش ،
هر شئيي دوزگون يازميش ....
فيكره دالديم ....،
اوتانيرديم ياپديغيم يانليشدان !
خطكشينده اثري پارچالاييردي ايچيمي
اوزونون قيرميزيسي ،
دؤندو گؤي اوْلدو سونرا ......
صاباحي ،
گؤردوم حسنله آتاسي
بيرده بير باشقاسي ، بلكه قونشو اوز (üz) توتوب مدرسه يه گَلمَكده .........منده اوزگون üzgün))،
نيگران ،
آجي بير سؤز - عملين منتظري ؛بلكهده أل قالديرماق !
فيكره دالميش و دوشونمكده ايديم
آتاسي قارشييا گلدي
و سلام وئردي منه ،
سونرا حورمتله دئدي :
حَسَنه اذن وئرين بير گونلوك...
آغا رحمان نه اولوب ؟؟
سوْرغولاديم.
دئدي:
بو تنبل اوشاق همده دَجَل،
مكتبيندن دؤنهرك ،
يئره دوشموش يادا يومروقلاشميشدير،
آمما اوْ ،
اؤز - اؤزونه قصّه و دستان دوزموش .
گؤزونون آلتي شيشيب همده گؤيَرميشدير اوزو (üzü )
آغريسي چوخدور اونون ،
دوكتوره گؤستريرم اذنيزله .....
اوشاغين اوز- گؤزونه دوشدو گؤزوم ...
كَدَر ايچره ، اؤزومو شرمنده ،
همده سوچلو گؤردوم !
دئمهميشدي آتايا اوْ، نه اولوب مكتبده .
اوْ كيچيك – خيردا اوشاق،
منه درس وئردي اوْ گون ....من كيچيك كيمسه ايكَن
اوْ بؤيوك اينسان ايدي؛
اوْ بؤيوك اؤيرَتمن، من اونون شاگيردي ....
.....................................................................................
محصل به معلم درس داد
شعر: وحيد امينايي
سخت آشفته و غمگين بودم…
به خودم مي گفتم:
بچه ها تنبل و بد اخلاقند
دست كم ميگيرند
درس ومشق خود را…
بايد امروز يكي را بزنم، اخم كنم
و نخندم اصلا
تا بترسند از من
و حسابي ببرند…
خط كشي آوردم،
درهوا چرخاندم…
چشم ها در پي چوب، هرطرف مي غلطيد
مشق ها را بگذاريد جلو، زود، معطل نكنيد !
اولي كامل بود،
دومي بدخط بود
بر سرش داد زدم…
سومي مي لرزيد…
خوب، گير آوردم !!!
صيد در دام افتاد
و به چنگ آمد زود…
دفتر مشق حسن گم شده بود
اين طرف، آنطرف، نيمكتش را مي گشت
تو كجايي بچه؟؟؟
بله آقا، اينجا
همچنان مي لرزيد…
” پاك تنبل شده اي بچه بد ”
” به خدا دفتر من گم شده آقا، همه شاهد هستند”
” ما نوشتيم آقا ”
بازكن دستت را…
خط كشم بالا رفت، خواستم بركف دستش بزنم
او تقلا مي كرد
چون نگاهش كردم
ناله سختي كرد…
گوشه ي صورت او قرمز شد
هق هقي كردو سپس ساكت شد…
همچنان مي گرييد…
مثل شخصي آرام، بي خروش و ناله
ناگهان حمدالله، دركنارم خم شد
زير يك ميز،كنار ديوار، دفتري پيدا كرد ……
گفت : آقا ايناهاش،
دفتر مشق حسن چون نگاهش كردم، عالي و خوش خط بود
غرق در شرم و خجالت گشتم
جاي آن چوب ستم، بردلم آتش زده بود
سرخي گونه او، به كبودي گرويد …..
صبح فردا ديدم
كه حسن با پدرش، و يكي مرد دگر
سوي من مي آيند…
خجل و دل نگران، منتظر ماندم من
تا كه حرفي بزنند
يا كه دعوا شايد
سخت در انديشه ي آنان بودم
پدرش بعدِ سلام، گفت : لطفي بكنيد، و حسن را بسپاريد به ما ”
گفتمش، چي شده آقا رحمان ؟؟؟
گفت : اين خنگ خدا
وقتي از مدرسه برمي گشته
به زمين افتادهبچه ي سر به هوا،يا كه دعوا كرده
قصه اي ساخته است
زير ابرو وكنارچشمش،متورم شده است
درد سختي دارد،مي بريمش دكتربا اجازه آقا …….
چشمم افتاد به چشم كودك…
غرق اندوه و تاثرگشتم
منِ شرمنده معلم بودم
ليك آن كودك خرد وكوچك
اين چنين درس بزرگي مي داد
بي كتاب ودفتر ….
من چه كوچك بودم
او چه اندازه بزرگ
به پدر نيز نگفت
آنچه من از سرخشم، به سرش آوردم .......
موضوعات مرتبط: ادبیات وآداب وسنن دهستان
شعري فارسجا سويله ين : وحيد امينايي
ديليميزه چئويرَن : راشدي
..................................................................
عصبي ، همده توتولموشدوم من ...
بير معلم اولاراق :
« اؤزومو آز سانيرام ،
گَرهكير سَرْت و بيرآز جدّي اولام !»
بونو بير گون اؤزومه آنلاتديم .
صينيف اؤيرنجيسينه قوْرخو - اطاعت لازيم .... !
صاباحي ،خطكش اليمده كلاس ايچره باشيمي ديك توتدوم
قاشيمي چاتلاياراق ، هم اوزومو ((üzümü تورشوتدوم !
- يازديغيز مشقلريز ميز اوزهرينده اولسون ، تله سين !!......
علينين مشقينه بير سؤز يوخودو ،
حميدينكي بَد خط
باشينا قيشقيرديم ...حسنين قورخوسو چوخ ،
بدني تيتريردي ...
«اووچو اؤز ايستهيينه چاتميشدي» ايندي اؤز تصميمي گؤستره جَم !!
حسنين دفتريده ميز اوزهرينده يوخودو !
نيگران ،
قورخو اورهكلي ميزينين آلتيني آختارماقدا ايدي...
- دئ گؤروم هاردا ايتيبسن اوغلان ؟؟
"بلي بوردا ،آ مودور ( آغا مودور ) !"
بدني تيتريردي .......
- داها چوخ تنبل اولوبسان اوغلان !
" آ مودور ،
آند ايچيرم مشقيمي من يازميشديم "
"بونو هر كسده بيلير ،
شاهد اولارلار سؤزومه"...
- بو بهانه منه يئتمَز ،
اليني آچ گؤروم اوغلان .....!
خطكشيم گؤيده دولاندي الينه دَگمگ اوچون ،
اودا قيوريلماقدا ايدي !
آغريدان اينلهمهسي قوزاندي .....
اونا باخديقدا ،
نه گؤردوم ؟
تام قيزارميشدي اوزو (üzü) !
اودا هيچقيرتي ايله آغلامادا...داها سونرا ساكيت !
نهده بير سَس ، نهده ناله
آغلاييردي آمما !
بيردن حمداله اوزون üzün ) ) توتدو منه
آ مودور تاپديم اوْنو
حَسَنين دفتريني ،
يان ديوار پنجره آلتيندايدي .....!
-مشقه باخديقدا ،
مرتّب گؤردوم
خطي خوش ،
هر شئيي دوزگون يازميش ....
فيكره دالديم ....،
اوتانيرديم ياپديغيم يانليشدان !
خطكشينده اثري پارچالاييردي ايچيمي
اوزونون قيرميزيسي ،
دؤندو گؤي اوْلدو سونرا ......
صاباحي ،
گؤردوم حسنله آتاسي
بيرده بير باشقاسي ، بلكه قونشو اوز (üz) توتوب مدرسه يه گَلمَكده .........منده اوزگون üzgün))،
نيگران ،
آجي بير سؤز - عملين منتظري ؛بلكهده أل قالديرماق !
فيكره دالميش و دوشونمكده ايديم
آتاسي قارشييا گلدي
و سلام وئردي منه ،
سونرا حورمتله دئدي :
حَسَنه اذن وئرين بير گونلوك...
آغا رحمان نه اولوب ؟؟
سوْرغولاديم.
دئدي:
بو تنبل اوشاق همده دَجَل،
مكتبيندن دؤنهرك ،
يئره دوشموش يادا يومروقلاشميشدير،
آمما اوْ ،
اؤز - اؤزونه قصّه و دستان دوزموش .
گؤزونون آلتي شيشيب همده گؤيَرميشدير اوزو (üzü )
آغريسي چوخدور اونون ،
دوكتوره گؤستريرم اذنيزله .....
اوشاغين اوز- گؤزونه دوشدو گؤزوم ...
كَدَر ايچره ، اؤزومو شرمنده ،
همده سوچلو گؤردوم !
دئمهميشدي آتايا اوْ، نه اولوب مكتبده .
اوْ كيچيك – خيردا اوشاق،
منه درس وئردي اوْ گون ....من كيچيك كيمسه ايكَن
اوْ بؤيوك اينسان ايدي؛
اوْ بؤيوك اؤيرَتمن، من اونون شاگيردي ....
.....................................................................................
محصل به معلم درس داد
شعر: وحيد امينايي
سخت آشفته و غمگين بودم…
به خودم مي گفتم:
بچه ها تنبل و بد اخلاقند
دست كم ميگيرند
درس ومشق خود را…
بايد امروز يكي را بزنم، اخم كنم
و نخندم اصلا
تا بترسند از من
و حسابي ببرند…
خط كشي آوردم،
درهوا چرخاندم…
چشم ها در پي چوب، هرطرف مي غلطيد
مشق ها را بگذاريد جلو، زود، معطل نكنيد !
اولي كامل بود،
دومي بدخط بود
بر سرش داد زدم…
سومي مي لرزيد…
خوب، گير آوردم !!!
صيد در دام افتاد
و به چنگ آمد زود…
دفتر مشق حسن گم شده بود
اين طرف، آنطرف، نيمكتش را مي گشت
تو كجايي بچه؟؟؟
بله آقا، اينجا
همچنان مي لرزيد…
” پاك تنبل شده اي بچه بد ”
” به خدا دفتر من گم شده آقا، همه شاهد هستند”
” ما نوشتيم آقا ”
بازكن دستت را…
خط كشم بالا رفت، خواستم بركف دستش بزنم
او تقلا مي كرد
چون نگاهش كردم
ناله سختي كرد…
گوشه ي صورت او قرمز شد
هق هقي كردو سپس ساكت شد…
همچنان مي گرييد…
مثل شخصي آرام، بي خروش و ناله
ناگهان حمدالله، دركنارم خم شد
زير يك ميز،كنار ديوار، دفتري پيدا كرد ……
گفت : آقا ايناهاش،
دفتر مشق حسن چون نگاهش كردم، عالي و خوش خط بود
غرق در شرم و خجالت گشتم
جاي آن چوب ستم، بردلم آتش زده بود
سرخي گونه او، به كبودي گرويد …..
صبح فردا ديدم
كه حسن با پدرش، و يكي مرد دگر
سوي من مي آيند…
خجل و دل نگران، منتظر ماندم من
تا كه حرفي بزنند
يا كه دعوا شايد
سخت در انديشه ي آنان بودم
پدرش بعدِ سلام، گفت : لطفي بكنيد، و حسن را بسپاريد به ما ”
گفتمش، چي شده آقا رحمان ؟؟؟
گفت : اين خنگ خدا
وقتي از مدرسه برمي گشته
به زمين افتادهبچه ي سر به هوا،يا كه دعوا كرده
قصه اي ساخته است
زير ابرو وكنارچشمش،متورم شده است
درد سختي دارد،مي بريمش دكتربا اجازه آقا …….
چشمم افتاد به چشم كودك…
غرق اندوه و تاثرگشتم
منِ شرمنده معلم بودم
ليك آن كودك خرد وكوچك
اين چنين درس بزرگي مي داد
بي كتاب ودفتر ….
من چه كوچك بودم
او چه اندازه بزرگ
به پدر نيز نگفت
آنچه من از سرخشم، به سرش آوردم .......
موضوعات مرتبط: ادبیات وآداب وسنن دهستان
تاريخ : یکشنبه دهم شهریور ۱۳۹۲ | 16:3 | نویسنده : هور اوشاغی |
چطور شد مسجد ابوالفضل علیه السلام دهستان حور احداث گردید؟ گورستان شهیدگاه: بجان دره سی هور(حور) درگذر زمان سِل آغلادی من آغلادیم قره سو ۱ قره سو ۲ مشاهیر ادبی حور "سنگر" ویلکیج: یاز قیه لرده ریشه جاینامهای (دیو داغی)؛ (دیو گوزه) و ( دوه میدانی) در حور مناجات نامه فعلا گل چو از باد خزان، پژمرد و ريخت کم کاری در وبلاگ حور تقصیر ما نبودبلکه تقصیر بلاگفا بود . این هم اطلاعیه بلاگفا مشکلات باز سازی حمام قدیمی حور نظر شورا توضیح بایاتیلار(۱۰) در باره حمام حور سایت اسلاید اسکین طراح قالب وبلاگ حرفه ای با امکانات عالی
لطفا از دیگر مطالب مربوط به روستای حورنیز دیدن فرمایید
